Οι Βιβλιοθήκες του Δήμου Καλαμαριάς σας προσκαλούν στο 7^ο Πρόγραμμα Φιλαναγνωσίας Βιβλιοσκώληκες που διοργανώνεται για όλα τα Δημοτικά Σχολεία του Δήμου Καλαμαριάς και στο 5^ο Πρόγραμμα Φιλαναγνωσίας που αφορά στα Γυμνάσια. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ανάγνωσης, που στην Καλαμαριά πραγματοποιείται με εξαιρετική επιτυχία τα τελευταία χρόνια, παίρνουν μέρος και Βιβλιοθήκες από άλλες περιοχές της Ελλάδας δημιουργώντας το Δίκτυο Βιβλιοθηκών Βιβλιοσκώληκες με τη συμμετοχή 10 Δήμων. Το Πρόγραμμα Φιλαναγνωσίας αποτελεί πρωτότυπη ιδέα και υποστηρίζεται πανελλαδικά από τις Βιβλιοθήκες του Δήμου Καλαμαριάς. Πρόκειται για μια δυναμική συνεργασία Βιβλιοθηκών,  που στοχεύει στη δημιουργική και άμεση διασύνδεση με τα σχολεία των περιοχών τους. Απώτερος σκοπός αυτής της συνεργασίας είναι η ίση πρόσβαση των μαθητών στην ανάγνωση αλλά και η προώθηση και η καλλιέργεια της αναγνωστικής τους σχέσης με τα βιβλία.

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι μαθητές των Δημοτικών Σχολείων του Δήμου Καλαμαριάς. Οι δηλώσεις συμμετοχής γίνονται αποκλειστικά και μόνο από τον/την  υπεύθυνο εκπαιδευτικό του τμήματος, συμπληρώνοντας την παρακάτω ηλεκτρονική φόρμα έως και τις 28 Φεβρουαρίου 2026. Οι μαθητές  κάθε τάξης καλούνται να διαβάσουν τουλάχιστον ένα από τα βιβλία της προτεινόμενης λίστας, που αντιστοιχεί στην τάξη τους, για να θεωρείται έγκυρη η συμμετοχή τους. Στη συνέχεια, όσοι μαθητές δεν είναι εγγεγραμμένοι στην εφαρμογή πραγματοποιούν την εγγραφή τους στη διαδικτυακή εφαρμογή https://bookpoint.gr/bookworms.Οι παλιοί εγγεγραμμένοι μαθητές, για την εισαγωγή τους, χρησιμοποιούν το email και τον κωδικό τους από το προηγούμενο έτος. Κάθε φορά που ολοκληρώνουν την ανάγνωση ενός βιβλίου, το δηλώνουν στη λίστα Διαβασμένα (Βιβλιοσκώληκες). Με αυτόν τον τρόπο γίνεται η καταμέτρηση των αναγνώσεων και προκύπτουν τα τελικά αποτελέσματα. Η δήλωση των βιβλίων στην διαδικτυακή εφαρμογή είναι υποχρεωτική. Σε διαφορετική περίπτωση η συμμετοχή θεωρείται άκυρη. Το Πρόγραμμα Ανάγνωσης ολοκληρώνεται στις 20 Μαΐου 2026. Η λίστα με τα προτεινόμενα βιβλία  βρίσκεται αναρτημένη στην ηλεκτρονική σελίδα των Βιβλιοθηκών https://lib.kalamaria.gr

Ονομαστικοί έπαινοι θα απονεμηθούν στους μαθητές και στους εκπαιδευτικούς που θα λάβουν μέρος στο Πρόγραμμα Φιλαναγνωσίας και των δύο εκπαιδευτικών βαθμίδων, ύστερα από επίσκεψη που θα πραγματοποιήσουν οι βιβλιοθηκονόμοι στα σχολεία.

Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται κάθε χρόνο από το δίκτυο Insafe/INHOPE με την υποστήριξη της Κομισιόν, με σκοπό να προωθήσει την ασφαλή και θετική χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας, ιδιαίτερα ανάμεσα σε παιδιά και νέους ανθρώπους. Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου αποτελεί έναν σταθερό θεσμό ευαισθητοποίησης και συνεργασίας, που αναδεικνύει τη σημασία ενός ψηφιακού περιβάλλοντος βασισμένου στην ασφάλεια, τον σεβασμό, τη συμμετοχή και την ενδυνάμωση των παιδιών και των νέων.

Με αφορμή την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2026, το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου παρουσιάζει νέο εκπαιδευτικό υλικό με επίκεντρο τον διαδικτυακό εκφοβισμό. Το υλικό προσεγγίζει το θέμα με απλό, ηλικιακά κατάλληλο και παιδαγωγικά τεκμηριωμένο τρόπο, βοηθώντας τα παιδιά να αναγνωρίζουν όσα τα δυσκολεύουν, να μιλούν ανοιχτά και να ζητούν βοήθεια. Παράλληλα, προσφέρει σε γονείς και εκπαιδευτικούς πρακτικά εργαλεία πρόληψης και υποστήριξης, ενισχύοντας την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό και την υπεύθυνη ψηφιακή συμπεριφορά. Ανακαλύψτε το εκπαιδευτικό υλικό εδώ: https://saferinternet4kids.gr/sid/sid2026/sid_material_2026/

Στο 17ο Δημ. Σχ. Καλαμαριάς λειτουργεί Σχολή Γονέων, σε συνεργασία με το Κέντρο Πρόληψης και Προστασίας Παιδιών & Εφήβων “Άρσις”.

Ο Σύλλογος Γονέων του 17ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς διοργανώνει Χριστουγεννιάτικο bazaar την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025, 11:00 π.μ. στο σχολείου μας.

Σας περιμένουμε όλους!

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες) καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα Δράσης για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες. Η επιλογή της συγκεκριμένης ημερομηνίας συνδέεται με την υιοθέτηση από το διεθνή οργανισμό στις 3 Δεκεμβρίου 1982 του προγράμματος δράσης για τα ΑΜΕΑ, το οποίο οδήγησε στην υπογραφή της διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στις 30 Μαρτίου 2007. (Η Ελλάδα την κύρωσε το 2012). Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, περίπου 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από κάποιας μορφής αναπηρία, το 80% των οποίων ζει στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Τα άτομα με αναπηρία, αντιμετωπίζουν εμπόδια στην καθημερινή ζωή, εφόσον η κοινωνία πολλές φορές δε λαμβάνει υπόψη τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ομάδας πληθυσμού, τις δυνατότητες και τις ειδικές τους ανάγκες. Τα άτομα αυτά βιώνουν συχνά το φαινόμενο του “Κοινωνικού Αποκλεισμού”. Αισθάνονται την περιθωριοποίηση και στέρηση της συμμετοχής στα
κοινωνικά, δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, που πρέπει να είναι κοινά σε όλους τους πολίτες ενός κράτους.
Τα άτομα με αναπηρία δε ζητάνε να γίνει η ζωή τους ευκολότερη. Ζητάνε να γίνει η ζωή τους ΙΣΗ με τη δική μας. Στόχος πρέπει να είναι όχι η τυπική, αλλά η πραγματική ισότητα, η οποία σημαίνει ίσες
ευκαιρίες στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή. Αυτό που πρέπει να επιδιώκεται είναι ο
σεβασμός της ατομικής και ομαδικής ιδιαιτερότητας.

Όλοι έχουμε δικαιώματα! Και τα παιδιά ακόμα περισσότερα. Στις 20 Νοεμβρίου γιορτάζουμε όπως κάθε χρόνο την Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού, μία ημέρα αφιερωμένη σε όλα τα παιδιά του κόσμου. Όλα ξεκίνησαν στις 20 Νοεμβρίου του 1989, όταν ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) υπέγραψε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Από τότε, γιορτάζουμε κάθε χρόνο, την επέτειο για την Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αποτελεί τον πρώτο παγκόσμιο νομικά δεσμευτικό χάρτη σύμφωνα με τον οποίο, τα παιδιά σε όλο τον κόσμο, είναι απαραίτητο να απολαμβάνουν τα δικαιώματα εκείνα, που τους εξασφαλίζουν τις στοιχειώδης αρχές για μια ζωή γεμάτη υγεία και ευημερία. Η σύμβαση που ισχύει σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου, στην Ελλάδα επικυρώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992.

Τα άρθρα της Σύμβασης καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών και χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής.
H Σύμβαση αυτή αναγνωρίζει ότι το παιδί σε ηλικία 18 ετών και κάτω, χρειάζεται ειδική φροντίδα και προστασία λόγω της φυσικής και διανοητικής του ανωριμότητας, πράγμα που πριν την υπογραφή της, δεν θεωρούταν αυτονόητο.

Στο πλαίσιο καλλιέργειας ενσυναίσθησης και αλληλεγγύης, ο Σύλλογος διοργανώνει φιλανθρωπικό bazaar για την οικονομική στήριξη της οικογένειας της 17χρονης Έλενας(οτιδήποτε στοιχεία για την αφάνεια των γεγονότων είμαστε στην διάθεση σας).
Πρόκειται για οικογενειακή φίλη μαθήτριας του σχολείου μας, η οποία το καλοκαίρι που πέρασε δυστυχώς είχε ένα σοβαρό ατύχημα με ηλεκτρικό πατίνι, με αποτέλεσμα να περάσει δύο μήνες στην εντατική, και τώρα βρίσκεται σε κέντρο αποκατάστασης. Η Έλενα έχει ευτυχώς διαφύγει τον άμεσο κίνδυνο για τη ζωή της, αλλά έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της, και η οικογένειά της προσπαθεί να ανταπεξέλθει στο δυσβάστακτο κόστος νοσηλείας και θεραπειών.
Στο bazaar θα τεθούν διάφορα αντικείμενα προς πώληση, συμπεριλαμβανομένων και κατασκευών από παιδιά. Όσοι επιθυμούν, μπορούν να συνεισφέρουν, δωρίζοντας δικά τους αντικείμενα σε καλή κατάσταση.
H συλλογή των πραγμάτων μπορεί να γίνει είτε επιτόπου την ημέρα της δράσης, είτε την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου στο χώρο του σχολείου, την ώρα της δραστηριότητας της Θεατρικής Αγωγής (18.30-19.30) – θα υπάρχει εκπρόσωπος του Συλλόγου.
Σας περιμένουμε λοιπόν, την Κυριακή 2 Νοεμβρίου, από τις 11.00 μέχρι τις 14.00, για να συμπαρασταθούμε έμπρακτα σε μια οικογένεια σε ανάγκη!
Με εκτίμηση,
Το ΔΣ του Συλλόγου

Ο Ι. Ναός του Αγίου Δημητρίου χτίστηκε στα μέσα του 5ου αιώνα (413), πάνω στον τόπο του μαρτυρίου του Αγίου, από τον έπαρχο του Ιλλυρικου Λεόντιο, ο οποιος θεραπεύθηκε από ανίατη ασθένεια. Στο χώρο αυτό βρισκόταν το «στάδιο» όπου γίνονταν μονομαχικοί αγώνες. Σ’ αυτό το στάδιο μονομάχησε ο πιστός μαθητής του Αγίου Δημητρίου, Νέστορας, και κατατρόπωσε τον Λυαίο. ολόκληρο το ισόγειο συγκρότημα του αρχαίου λουτρού, όπου ήταν φυλακισμένος ο Άγιος, διατηρήθηκε και διασκευάσθηκε σε κρύπτη του ναού, η οποία έγινε για αιώνες και παραμένει κέντρο λατρείας.

Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του ναού είναι πεντάκλιτη βασιλική με εγκάρσιο (κάθετο) κλίτος, διπλά υπερώα (γυναικωνίτες) και μακρές διπλές κιονοστοιχίες. Στην πορεία του χρόνου υπέστη δύο φορές καταστροφή, σε μεγάλο μέρος, από πυρκαγιά τον 7ο αιώνα (μεταξύ 629 και 639) και στις 5 και 6 Αυγούστου το 1917. Επίσης υπέστη πολλές καταστροφές και λεηλασίες κατά την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Σαρακηνούς το 904 και από τους Νορμανδούς το 1118. Το διάστημα 1493-1912 μετατράπηκε σε τζαμί από τους Τούρκους.
Η μεγάλη πυρκαγιά του 1917 μετέβαλε σχεδόν σε ερείπια τον ιστορικό Ναό και οι αναστηλωτικές εργασίες που τον αποκατέστησαν στην αρχική του μορφή διήρκησαν έως το 1948. Από τότε λειτουργεί κανονικά και αποτελεί ως μνημείο τέχνης ένα από τα πλέον υπέροχα χριστιανικά μνημεία της ελληνικής ανατολής.
Στη μέση περίπου του ναού, κοντά στην αριστερή κιονοστοιχία του κεντρικού κλίτους, βρισκόταν ένα εξαγωνικό κιβώριο –υπάρχουν αποτυπώματα στο δάπεδο – όπου μετά από ενύπνια και οράματα ευσεβών Θεσσαλονικέων, δημιουργήθηκε η πίστη ότι κάτω από αυτό βρισκόταν το «Πανάγιο λείψανο» του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου. Καταστράφηκε από επιδρομή των Σαρακηνών το 904 μ.X., όπως και ο τάφος του Αγίου από τους Νορμανδούς το 1118.
Η είσοδος της κρύπτης βρίσκεται δίπλα από τον δεξιό πεσσό του ιερού βήματος και οδηγεί στο χώρο εκείνο που σύμφωνα με την παράδοση φυλακίσθηκε, μαρτύρησε και τάφηκε ο Άγιος Δημήτριος. Πρόκειται για το ανατολικό τμήμα του μεγάλου ρωμαϊκού λουτρού που βρισκόταν κοντά στην αγορά και το στάδιο για την εξυπηρέτηση των αθλητών.
Σήμερα κάτω από το ιερό βήμα βρίσκεται ο κεντρικός χώρος της κρύπτης, η οποία κρύπτη ήταν και αποτελεί μέχρι σήμερα λατρευτικό χώρο, με κέντρο το Ναΰδριο που υπάρχει αριστερά καθώς κατεβαίνουμε και που πιθανότατα είναι και ο τόπος όπου ακριβώς μαρτύρησε ο Άγιος.
Στο χώρο εκτίθενται διάφορα αγγεία, πήλινα, γυάλινα ή μεταλλικά, όπου συνέλεγαν οι πιστοί το αγίασμα και το μύρο. Σε χαρακτηριστικά σημεία της κρύπτης υπάρχουν υπολείμματα τοιχογραφιών, επιγραφές και γλυπτά που προέρχονται κυρίως από το ναό του 5ου αιώνα και τα οποία μαρτυρούν την ιστορία του Ναού του Αγίου Δημητρίου και το μεγαλείο της τιμής του Μυροβλύτη και Προστάτη Αγίου της Θεσσαλονίκης και όλης της οικουμένης.
Το 1988 ο ναός ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την Unesco.
πηγή: www.agdimitriosthes.gr

26 Οκτωβρίου 1912 – Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Αύριο η πόλη μας έχει διπλή γιορτή Γιορτάζει τον προστάτη και πολιούχο της Άγιο Δημήτριο καθώς και την επέτειό της απελευθέρωσή της.
Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία και τη Σερβία (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος).
Στις 4 Οκτωβρίου 1912 η Οθωμανική Αυτοκρατορία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Με την Ελλάδα απέφυγε να κηρύξει τον πόλεμο ελπίζοντας ακόμα σε ειρηνικό διακανονισμό. Την αμέσως όμως επόμενη ημέρα, η ελληνική κυβέρνηση κήρυξε εκείνη τον πόλεμο ως μέλος του Βαλκανικού Συνασπισμού.
Η κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου έκρινε ότι είναι επιτακτική η ανάγκη ο στρατός να κινηθεί χωρίς καμία καθυστέρηση προς Θεσσαλονίκη, προς την οποία κατευθύνονταν δυνάμεις του βουλγαρικού στρατού από τα βορειοδυτικά. Στις 18 Οκτωβρίου 1912 το ελληνικό τορπιλοβόλο αρ.11 με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Νικόλαο Βότση μπήκε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης απαρατήρητο κάτω από την μύτη των πυροβολείων του Καρα-μπουρνού ανατίναξε με δύο τορπίλες το γερασμένο Τουρκικό θωρηκτό «Φετχί Μπουλέντ».
Στις 20 Οκτωβρίου ο ελληνικός στρατός εισήλθε στην πόλη των Γιαννιτσών και στη συνέχεια πέρασε την ανατολική όχθη του Αξιού ποταμού και άρχισε να προετοιμάζει την κατάληψη της Θεσσαλονίκης.
Στις 25 Οκτωβρίου οι Ευρωπαίοι πρόξενοι της Θεσσαλονίκης και ο Τούρκος στρατηγός Σαδίλκ παρουσιάστηκαν στις εμπροσθοφυλακές του Ελληνικού στρατού στην περιοχή Τοψίου (νυν Γέφυρα) έξω από την Θεσσαλονίκη και ζήτησαν να παραδώσουν υπό όρους τη Θεσσαλονίκη στον Ελληνικό στρατό. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος απέρριψε δύο φορές τους όρους του Τούρκου αρχιστράτηγου Χασάν Ταξίν πασά.
Τελικά ο Ταξίν πασάς αποδέχθηκε τους όρους του Κωνσταντίνου. Την νύχτα της 26 Οκτωβρίου-27 Οκτωβρίου 1912 οι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού Ιωάννης Μεταξάς και Βίκτωρ Δούσμανης στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης υπέγραψαν το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης Το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, ημέρας της γιορτής του πολιούχου και προστάτη της πόλης Άγιου Δημητρίου, η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό: μόλις είκοσι ημέρες μετά την κήρυξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και λίγες ώρες προτού ο βουλγαρικός στρατός φτάσει με τη σειρά του στην – ήδη ελληνική – Θεσσαλονίκη.

Πηγή:thestival.gr

Η Ημέρα του Μακεδονικού Αγώνα τιμάται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή μετά την 13η Οκτωβρίου (ημερομηνία θανάτου του Παύλου Μελά το 1904). Ο εορτασμός της «Ημέρας του Μακεδονικού Αγώνα», θα πραγματοποιηθεί φέτος, την Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2025. 
Λίγα λόγια για τον Μακεδονικός Αγώνα (1904-1908):
Μετά την απελευθέρωση ενός μεγάλου τμήματος της Ελλάδας, η Μακεδονία παρέμεινε οθωμανική περιοχή, όμως οι Έλληνες που ζούσαν εκεί συνέχισαν να επιδιώκουν την ελευθερία και την ένωσή τους με την Ελλάδα, παρ’ όλο που το επίσημο ελληνικό κράτος δεν είχε την δυνατότητα να επέμβει και γι’ αυτό επίσημα κρατούσε ουδέτερη στάση. Ανεπίσημα όμως, ενίσχυε την οργάνωση και αποστολή εκεί εθελοντών από την Ελλάδα.
Το 1854 ξέσπασε ένα επαναστατικό κίνημα στην Μακεδονία, που όμως δεν είχε καμία τύχη και οι αρχηγοί του αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή. Το 1870 η Οθωμανική αυτοκρατορία αναγνώρισε την Βουλγαρική Εκκλησία ως αυτοκέφαλη και της έδινε το δικαίωμα να επεκταθεί σε κάθε μέρος όπου οι περισσότεροι κάτοικοι επιθυμούσαν να υπαχθούν σ’ αυτήν. Έτσι ξεκίνησε μία περίοδος προσηλυτισμού των μακεδονικών πληθυσμών από ένοπλα βουλγαρικά σώματα. Οι Έλληνες απάντησαν με ένοπλα αντάρτικα σώματα, που προσπαθούσαν να αποτρέψουν τον εκβουλγαρισμό των Μακεδόνων. Τον Φεβρουάριο του 1878 ξέσπασε ένα ακόμη ελληνικό κίνημα χωρίς καμία επιτυχία, αλλά παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα το χρησιμοποίησε στο Συνέδριο του Βερολίνου, για να μην παραχωρηθεί η Μακεδονία στην Βουλγαρία, πράγμα που τελικά κατάφερε και η Μακεδονία έμεινε Οθωμανική επαρχία.
Το 1904, αξιωματικοί του ελληνικού στρατού, όπως ο Παύλος Μελάς, ο Κωνσταντίνος Μαζαράκης και ο Τέλλος Αγαπηνός (Άγρας) καθώς και οπλαρχηγοί από άλλες ελληνικές περιοχές πήγαν στην Μακεδονία και μαζί με τους ντόπιους σχημάτισαν αντάρτικες ομάδες.
Ο θάνατος του Παύλου Μελά στο χωριό Στάτιστα της Καστοριάς (σημερινό Μελάς) στις 13 Οκτωρίου του 1904, ανάγκασε την ελληνική κυβέρνηση να κινητοποιηθεί και να διεκδικήσει δυναμικότερα την Μακεδονία. Μέχρι το 1907 τα ελληνικά αντάρτικα σώματα είχαν κερδίσει ένα σημαντικό μέρος των μακεδονικών εδαφών. Η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνα σταμάτησε το 1908 με την επικράτηση των Νεότουρκων στην Τουρκία. Το Μακεδονικό ζήτημα όμως δεν λύθηκε. Έτσι, ο αγώνας για την διεκδίκηση της Μακεδονίας συνεχίστηκε μερικά χρόνια αργότερα, κατά τους Βαλκανικούς πολέμους (1912).