«Φύτεψε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει»
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.
Το 2026, την ευθύνη της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου (International Children’s Book Day – ICBD) έχει η IBBY Κύπρου, με κεντρικό θέμα «Φύτεψε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει». Μέσα από αυτό το εμπνευσμένο μότο, αναδεικνύεται η εγγενής αξία των ιστοριών, των βιβλίων και της ανάγνωσης, καθώς και η δύναμή τους να διαμορφώνουν έναν καλύτερο κόσμο. Παράλληλα, το θέμα της χρονιάς υπογραμμίζει την ανάγκη για μια στροφή προς πιο φιλικές προς το περιβάλλον επιλογές ζωής, συνδέοντας τη φιλαναγνωσία με την οικολογική συνείδηση και τη φροντίδα για το κοινό μας μέλλον.
Τόσο το μήνυμα όσο και η αφίσα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2026 επιλέχθηκαν μέσα από παγκύπριο διαγωνισμό, με τη συμμετοχή διακεκριμένων Κυπρίων συγγραφέων και εικονογράφων. Το ποίημα που εκφράζει το μήνυμα της ICBD 2026 υπογράφει η Έλενα Περικλέους, ενώ την αφίσα δημιούργησε η Σάντρα Ελευθερίου.
Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2026
«Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει»
Μια φορά και έναν καιρό, γεννήθηκε ένα παιδί το οποίο ήθελε να ζήσει καλύτερα από
τους ήρωες των παραμυθιών που ζούσανε απλώς καλά.
Μεγάλωνε και άλλαζε. Διάβαζε και μεταμορφωνόταν.
Γινόταν Δον Κιχώτης και πολεμούσε τους ανεμόμυλους.
Γινόταν Αλίκη και ζωντάνευε τα θαύματα.
Γινόταν Ρομπέν και έσωζε τα δάση.
Γινόταν λύκος και έφτιαχνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι.
Περνούσαν τα χρόνια, μα ο κόσμος δεν άλλαζε όπως ποθούσε.
Κατάφερε όμως να φτιάξει έναν δικό του κόσμο. Σε μια αυλή με κήπο. Έβαλε μέσα ό,τι αγαπούσε.
Πέρασαν κι άλλα χρόνια, και αφού γινόταν ολοένα και σοφότερος με τα διαβάσματά του, βρήκε τη
λύση.
Ήρθε φθινόπωρο. Όργωσε καλά τη γη και φύτεψε.
Χειμώνιασε. Περίμενε να λιώσει το λευκό χαλί. Βιβλιοπαρέα είχε εκλεκτή και έκανε υπομονή.
Την άνοιξη πετάχτηκαν τα πρώτα φυλλαράκια. Μεγάλωσαν κορμοί, κλαδιά, ξεπρόβαλαν
μπουμπούκια. Γέμισε η ψυχή με χρώματα και αρώματα.
Το καλοκαίρι; Βάρκες, ιστιοφόρα, αερόστατα, ποδήλατα… Ταξίδευε παντού!
Ήξερε πια με βεβαιότητα πως μόνο έτσι θα τον άλλαζε τον κόσμο.
Έγινε φυτευτής.
Φυτευτής ιστοριών μαγικών.
Έσπερνε λέξεις, λίπαινε εικόνες, σκάλιζε μαγεία, πότιζε φαντασία και φύτρωναν ιστορίες. Μετά;
Κλάδευε αγάπη και χάριζε μπουκέτα στους περαστικούς.
Μπουκέτα ειρήνης, ελπίδας, δύναμης, πίστης στο αδύνατο. Μπουκέτα μικρών θαυμάτων για τον
καθένα.
Κάθε άνοιξη, στις 2 του Απρίλη, οι ιστορίες που φύτευε άνθιζαν τον κόσμο.
Α, και με τα εργαστήρια κηπουρικής μοιραζόταν τη γνώση του φυτέματος με μεγάλους και
μικρούς.
Και έγινε ο κήπος του ο Κήπος της Ελπίδας και η αυλή του η Αυλή των Θαυμάτων, με τον
θαυματοποιό πάντα εκεί, να ξετυλίγει κόκκινες κλωστές ιστοριών.
Έλενα Περικλέους